SUMUD FİLOSU

“Ben de Sumud Filosu’ndayım” 

Ben Zeynep’im.  

Bir öğrenciyim.  

Kitaplarımda sizin adınız var.  

Uykusuz gecelerimde sizin sesiniz.  

Benim cihadım bu:  

Kalemle, emekle, dua ile  

O gemide olamasam da  

O gemiyi yazmak, yaşatmak,  

Sizi yaşatmak.

Ben bir öğretmenim.  

Sınıfımda eksik kalan sandalyeler var.  

Her boşlukta Gazze’yi anlatıyorum.  

Sumud Filosu’na katılamadım belki,  

Ama her dersim bir yelken oldu.

Ben bir anne babayım.  

Çocuğumun oyuncaklarını toplarken  

Aklımda başka çocuklar var.  

Sahipsiz kalanlar,  

Adı unutulanlar,  

Rüyasında hâlâ bir gemi görenler.

Ben bir şairim.  

Kelimelerimle yardım taşıyorum.  

Her dize bir gazlı bez,  

Her mısra bir süt kutusu.  

Sumud Filosu’nun yükü  

Vicdanımdan geçiyor.

Ben bir çocuğum.  

Adımı unuttular,  

Ama rüyamda hâlâ bir gemi var.  

Geminin adı Sumud.  

Yelkeni bir annenin başörtüsü,  

Gövdesi kardeşimin oyuncak kutusu.  

Bu gemi bana doğru geliyor.  

Ve ben, ilk kez gülümsüyorum. 

Herkes kendi "Ben..." cümlesini eklesin kardeşlerim.🪶