Namaz Bir Akım Değil

Namaz: Bir Akım Değil, Bir Yakınlık

Bazen bir video görüyorum. Gençler, gülüşerek, eğlenerek, namaz kılıyor. Belki bir akımın parçası olmak istiyorlar. Belki de niyetleri kötü değil. Ama içimde bir sızı beliriyor. Çünkü namaz, sadece bir hareketler bütünü değil. O, Rabbimizle kurduğumuz en mahrem, en derin bağ. O, yeryüzünde secdeye kapanan bir kalbin gökyüzüne açılan duasıdır.

Kimseyi kırmak istemem.  

Kimsenin kalbini incitmek değil niyetim.  

Ama hatırlatmak istiyorum:  

Namaz, bir “trend” değil.  

Namaz, bir “bağ”dır.  

Ve bu bağ, ancak huşu ile, edep ile, sevgi ile kurulur.

Ey genç kardeşim,  

Eğer bu yazıyı okuyorsan, bil ki seni yargılamıyorum.  

Sadece birlikte daha derin bir anlamı hatırlayalım istiyorum.  

Çünkü sen değerlisin.  

Ve namaz da öyle.

Ben secdeyi,  

Annemin gözyaşlarında gördüm.  

Babamın alnındaki izde.  

Bir yetimin duasında,  

Bir mazlumun gecesinde.

Namaz…  

Bir zaman değil sadece.  

Bir mekân değil sadece.  

Bir hâl.  

Bir hâl ki,  

Kalbin yere en yakın olduğu an.  

Ve ruhun göğe en açık olduğu yer.

Kur’an der ki:

 “Gerçekten namaz, hayasızlıktan ve kötülükten alıkoyar.”  

(Ankebut, 45)

Peki biz,  

Onu bir gösteriye çevirdiğimizde,  

Onunla eğlendiğimizde,  

Onu bir “trend”e dönüştürdüğümüzde,  

O hâl hâl olmaktan çıkmaz mı?

Ey kardeşim,  

Bu bir sitem değil.  

Bu bir çağrı.  

Birlikte hatırlayalım diye.  

Çünkü sen değerlisin.  

Çünkü kalbin, secdeye layık.  

Çünkü Rabbimiz seni,  

“Secde et ve yaklaş” diye çağırıyor.  

(Alak, 19)

Namaz, bir yük değil.  

Bir lütuf.  

Bir sığınak.  

Bir sır.  

Ve bu sır, ancak huşu ile açılır.  

Edep ile korunur.  

Aşk ile yaşanır.

Gel, birlikte yeniden öğrenelim.  

Birbirimizi yargılamadan.  

Birbirimizi kırmadan.  

Sadece hatırlayarak…  

Ve hatırlatarak.

Çünkü bu çağrı,  

Hepimize.  

Ve bu secde,  

Hepimizin kalbine.