🪶Van'da Bir Gece

🌌 Van’da Bir Gece

Van Gölü bu gece, sadece Türkiye’ye değil, dünyaya bakıyor.  

Bir fener yanıyor kıyıda.  

Solgun ama dirençli.  

Tıpkı Gazze’deki bir annenin duası gibi.  

Tıpkı Ukrayna’da bir çocuğun çizdiği barış resmi gibi.  

Tıpkı içimdeki aşk gibi; evrensel, kırılgan ama vazgeçmeyen.

İskeledeki tekne, bu gece bir sığınak gibi.  

Savaşlardan kaçan hayallerin,  

aşka tutunan kalplerin,  

birbirini hiç tanımayan ama aynı acıyı hisseden insanların teknesi.

Aşkı düşünüyorum.  

Sadece bir kişiye değil.  

Bir halka, bir dile, bir duaya.  

Aşk, bir çocuğun “Anne” demesi kadar evrensel.  

Bir gencin sınava hazırlanırken içinden geçirdiği “Allah’ım yardım et” kadar sade.  

Bir askerin mektubundaki “Seni özledim” kadar gerçek.

“Aşk, barışın en sessiz şeklidir.”  

Bu gece Van’da dua ediyorum:  

“Allah’ım, kalbimi sadece başarıya değil, barışa da hazır et, beni anlayanla değil, acıyı paylaşanla buluştur, aşkı sadece bir kişide değil, insanlıkta görmeyi nasip et.”

Van Gölü’nün kıyısında yazdığım bu satırlar,  

belki bir gün başka bir kıyıya ulaşır.  

Belki bir Filistinli gencin kalbine,  

belki bir Suriyeli annenin gözyaşına,  

belki de bir Türk öğrencinin sınav kağıdına.

Bir şiirle bitireli mi blolğmuzu dostlar?

Kardeşlik Üzerine

Kelimeler kelamların kardeşidir,  

biri susar, diğeri ağlar.  

Bir fener yanar Van Gölü’nde,  

ışığı barışa, gölgesi aşka düşer.

İskelede bir tekne bekler,  

ne yolcusu var ne kaptanı.  

Ama içinde bin dua,  

bin yaralı kalp saklı.

Aşk, bir halkın suskunluğudur bazen,  

bir annenin gözyaşında büyür.  

Savaş, kelamı susturmak ister,  

ama kelimeler hep bir yol bulur.

Ben çalışıyorum,  

çünkü kalemim barışın silahı.  

Ben dua ediyorum,  

çünkü kalbim hâlâ inanıyor.

Ey göl, ey gece, ey fener

şahit olun bu sessiz direnişe.  

Çünkü aşk, sadece sevmek değil,  

anlamak, dayanmak, dua etmektir.

Bir göl kıyısında duruyorum,  

ellerimde kalem, içimde dua.  

Dünya yanıyor uzakta,  

ama ben hâlâ çalışıyorum, hâlâ inanıyorum.

Aşkı barışla yazıyorum,  

savaşları sessizlikle.  

Bir tekne bekliyor iskelede,  

bin umutla, bin yara ile.

Allah’ım,  

bir kalbi korumak istiyorum,  

bir hayatı güzelleştirmek.  

Elimden gelen buysa,  

bırak en güzelini yapayım:  

Çalışayım, dua edeyim,  

ve vazgeçmeyeyim.